03 december 2015

Weblog van Gert Pape

Mag ik mij even aan u voorstellen; Ik ben een man van ruim 64 jaar, gelukkig getrouwd met Gré, vader van vier kinderen en inmiddels opa van een tiental kleinkinderen. In 2012 ben ik begonnen met het schrijven over allerlei dingen. In december 2012 heb ik een open hartoperatie ondergaan. Daardoor was ik een half jaar uit het arbeidsproces en ik had dus tijd.
(Als rechercheur vind ik het vastleggen van feiten altijd weer een sprankelende uitdaging om iets wat gevoelig of gecompliceerd is op een zo logisch mogelijke manier te formuleren zodat het voor een ieder te begrijpen is. En ook als scriba van de kerk heb ik in een tiental jaren de nodige notulen aan het papier toevertrouwd). 
Het bleek, dat het vastleggen op papier van zaken, die mij inspireerden of bezighielden, voor mij veel gemakkelijker was dan het maar wat frazelen, het verwoorden daarvan in kant en klare taal.
Sommige mensen die mijn gedachtespinsels van allerlei aard lazen, reageerden hier positief op en spoorden mij aan om ze te bundelen in een boek. Inmiddels heb ik, heel bescheiden en beperkt in eigen beheer, een boekje uitgegeven voor familie, mensen van eigen kerk, vrienden en kennissen.
Zo af en toe stuur ik een stukje op naar mijn krant (het ND) Zo is er sinds juni 4x een artikel(tje) van mij gepubliceerd. 

Gert Pape - korte verhalen
Onderwerpen zijn: geloof, politiek, sociaal maatschappelijke onderwerpen of, zo maar zaken uit het leven gegrepen. Ik kan en wil mij bij het schrijven niet losmaken van mijn christelijke identiteit. Deze uitingen, indien van toepassing, houd ik altijd heel basic, ik hou niet zo hoogdravende technisch theologische verhandelingen. En net als iedereen ben ik soms ook aan stemmingen onderhevig. Maar ook dan mag enige humor niet ontbreken. Ik prefereer en probeer zelfs bij serieuze en/of kritische onderwerpen een lichtvoetige benadering. Ik schrijf vanuit een persoonlijke visie en ervaringen. 
Inmiddels zijn er weer wat persoonlijke stemmingsgevoelige ontwikkelingen. Ik ben bijna met een prettig pensioen maar heb al wel volledig Parkinson. Dat heb ik met Gods hulp geleerd te accepteren. Anders gezegd: "tussen de oren en in 't hart zit het wel goed".

Gert Pape    

www.vjenne.blogspot.nl






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Wat leuk dat je een reactie achterlaat. Je bericht wordt eerst even gecontroleerd, dus het kan even duren voor je hem terugziet.